پدر سالار سینمای ایران در کلمات روزه دار

ششمین مراسم افطار با هنرمندان همایش کلمات روزه دار میزبان پدرسالار سینمای ایران استاد « محمدعلی کشاورز » خواهد بود .

به گزارش ستاد خبری همایش کلمات روزه دار ، مؤسسه فرهنگی هنری اردیبهشت با همکاری معاونت هنری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران ششمین نشست افطار با هنرمندان را با حضور استاد « محمدعلی کشاورز » برگزار خواهد کرد.

استاد محمدعلی کشاورز در 26 فروردین سال 1309 در استان اصفهان متولد شد و با فارغ التحصيل شدن از هنرستان هنرپیشگیتهارن و دانشکده هنرهای دراماتیک فعالیت های حرفه ای خود را با حضور در نمایش « ویولن ساز » در سال 1339 آغاز کرد .

وی از سال 1339 تا سال 1347 با بازی در نمایش هایی چون « آنتیگون » ، « آندورا » ، « ادیپوس شهریار » ، « بازی استریندبرگ » ، « دایی وانیا » ، « عاشق مترسک » ، « لبخند باشکوه آقای گیل » و شماری دیگر به بازیگری حرفه ای در تئاتر بدل شد و با حضور در فیلم « شب قوزی » به کارگردانی فرخ غفاری در سال 1343 و قرار گرفتن در کنار عوامل ساخت سریال « خانه قمر خانم » به عنوان کارگردان هنری در سال 1347 برگ های تازه ای از فعالیت های هنری خود را رقم زد .

استاد محمدعلی کشاورز یکی از چهره های منحصر به فرد حال حاظر سینمای ایران است که نزدیک به نیم قرن سابقه بازیگری را در پرونده کاری خود دارد و نه تنها از او می توان به عنوان یکی از بزرگ ترین بازیگران تاریخ سینمای ایران یاد کرد ، بلکه می توان با توجه به حضور فعال او در عرصه سینما ، مجموعه ای از خاطرات تمام بزرگان سینمای ایران را در کنار او جست و جو کرد .

وی در طول سال ها فعالیت حرفه ای خود با کارگردانان بزرگی چون « ابراهیم گلستان » ، « داریوش مهرجویی » ، « بهرام بیضایی » ، « ناصر تقوایی » ، « علی حاتمی » ، « رخشان بنی اعتماد » ، « عباس کیا رستمی » ، « محسن مخملباف » و « رسول ملا قلی پور » کار کرده و امروزه به دور از هر گونه بزرگ نمایی و قضاوت سلیقه ای می توان صادقانه اقرار کرد که کار کردن با او می تواند افتخار بزرگی برای هر یک از کارگردانان امروز ایران باشد .

این چهره محبوب سینمای ایران بعد از بازی در فیلم « شب قوزی » در سال 1343 تا کنون در فیلم ها و سریال های زیادی بازی کرده است که از مهم ترین آن ها در پیش از انقلاب اسلامی شکوهمند کشورمان می توان به « خشت و آیینه » به کارگردانی ابراهیم گلستان در سال 1344 ، « آقای هالو » داریوش مهرجویی در سال 1349 ، « رگبار » بهرام بیضایی در سال 1351 ، « صادق کرده » ناصر تقوایی در سال 1351 و به آثاری چون « برزخی ها » اثر ایرج قادری در سال 1361 ، « کمال الملک » علی حاتمی در سال 1362 ، « کفش های میرزا نوروز » محمد متوسلانی در سال 1364 ، « هامون » داریوش مهرجویی در سال 1368 ، « مادر » علی حاتمی در سال 1368 ، « دلشدگان » علی حاتمی در سال 1370 ، « ناصرالدین شاه اکتور سینما » محسن مخملباف در سال 1370 ، « خسوف » رسول ملاقلی پور در سال 1371 ، « زیر درختان زیتون » عباس کیا رستمی در سال 1372 ، « روز واقعه » شهرام اسدی در سال 1373 ، « غزال » مجتبی راعی در سال 1374 ، « کمیته مجازات » علی حاتمی در سال 1377 در سال های بعد از انقلاب اشاره کرد .

اما آن چه که چهره بازیگر توانایی چون محمدعلی کشاورز را در بین عموم جامعه برای همیشه در تاریخ سینمای ایران و مردم کشورمان ثبت خواهد کرد نقش های متفاوتی در سریال های بزرگ « دایی جان ناپلئون » ناصر تقوایی در سال 1352 ، « سلطان و شبان » داریوش فرهنگ در سال 1362 ، « سربداران » محمدعلی نجفی در سال 1363 ، « هزار دستان» علی حاتمی در سال 1363 و سریال « پدر سالار » است و نقش هایی چون « شعبون بی مخ » و « پدر سالار » برای همیشه در ذهن ها باقی خواهد ماند .

همچنین به زودی قرار است تا خلاصه ای از زندگی نامه این هنر مند بزرگ به همراه عکس ها و مجموعه ای از خاطرات او در کتابی با عنوان « اکسیر عشق » از سوی مؤسسه انتشاراتی افراز منتشر و روانه بازار نشر شود .

گفتنی است مراسم «افطار با هنرمندان» از دقایقی پیش از افطار تا ساعت 30 : 22 در فرهنگسرای ارسباران ( هنر ) برگزار شده و علاقه مندان به شرکت در آن می توانند در روز سه شنبه 2 مهر ماه به نشانی تهران ، خیابان شریعتی ، خیابان جلفا ، فرهنگسرای ارسباران ( هنر ) مراجعه کنن

قصیده ی جاری در شعر سپید ایران

دکتر « علی موسوی گرمارودی » یکی از چهره های شاخص ادبیات معاصر در سه دهه گذشته است که با ترکیب پشتوانه های مذهبی و ادبی خود از گذشتگان توانسته است راه خود را این عرصه به بهترین شکلی طی کند.

به گزارش ستاد خبری همایش کلمات روزه دار ، پنجمین مراسم افطار با هنرمندان در روز یکشنبه 31 شهریور ماه میزبان « دکتر علی موسوی گرمارودی » رییس انجمن شاعران پارسی گوی جهان و یکی از بارزترین چهره های ادبی سی سال گذشته کشورمان خواهد بود. بنا بر این گزارش وی در سال 1320 در شهر مذهبی قم به دنیا آمد و بعد از تحصیل در رشته علوم قضایی تا مقطع کارشناسی ، دکترای ادبیات فارسی خود را از دانشگاه تهران گرفت و تا امروز به عنوان یکی از تأثیرگذارترین چهره های ادبی کشور در این عرصه خوش درخشیده است .

اگرچه عموم جامعه و چهره های فرهنگی کشور او را با مجموعه هایی چون « سرود رگبار » ، « عبور » ، « در سایه سار نخل ولایت » ، « خط خون » ، « دستچین » و آثاری از این دست می شناسند اما وی در حوزه داستان نویسی نیز بسیار موفق بوده است .

دکتر علی موسوی گرمارودی با استفاده از بنیان های مذهبی و توانایی ذاتی خود در عرصه ادبیات به سراغ داستان های مذهبی رفته و تا کنون با انتشار ده ها اثر در این زمینه نیز باعث شده تا از او به عنوان پرکارترین نویسنده حوزه داستان انبیاء یاد شود .

از مهمترین آثار او در این حوزه می توان به کتاب هایی چون « درمسلخ عشق » ، « بابا تاریخ » ، « پرتو انسان ها » در دو جلد ، « یونس (ع) » ، « نوح پیامبر » ، « داستان پیامبران » در دو جلد و « شیخ محمدتقی بافقی » اشاره کرد .

امروزه نه تنها نام دکتر علی موسوی گرمارودی با ادبیات معاصر و داستان پیامبران گره خورده است بلکه پیوندی جداناشدنی با قرآن و کلام خداوند دارد و ترجمه کامل و شیوای او از کلام الهی بسیار قابل تأمل و برای اهالی قرآنی کشور دل نشین است .

گفتنی است این مراسم با همت مؤسسه فرهنگی هنری اردیبهشت و معاونت هنری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران از دقایقی قبل از افطار تا ساعت 10 شب برگزار خواهد شد .

علاقه مندان به شرکت در این مراسم می توانند روز یکشنبه 31 شهریور ماه جاری به نشانی تهران ، خیابان دکتر علی شریعتی ، خیابان جلفا ، فرهنگسرای ارسباران ( هنر ) مراجعه کنند .

هنر با دوبال عشق و ایمان پرواز می کند

اميرخاني در پاسخ به سوال يكي از حاضران در سالن كه نظر او را درمورد تمايز شعرو داستان جويا شد ، گفت : اصولا من تمايزي بين اين دو نمي بينم و آنچه مشهود است تلفيقي است كه همواره در اين بين وجود دارد. آنچه مسلم است جوهره ي همه ي كارهاي هنري ، شعر است.

وي در پاسخ به پرسش ديگري كه به نزديكي شخصيت نويسنده به پرسوناژهاي رمان در طول نگارش آن ، اشاره داشت ، چنين گفت :

هر نويسنده در زمان نگارش يك اثر ، با نفوس مختلفه ي خودش سرو كله مي زند، چه در زمان خلق يك شخصيت خوب و چه در زمان توصيف پرسوناژ بد و اين يك امر لا ممكن است ..هيچ نويسنده اي نمي تواند" خود خودش" را در داستانش پنهان كند.داستان در واقع در ناخودآگاه فرد نگاشته مي شود.

جواد محقق كه مدتي بود به نظاره گر جلسه تبديل شده بود ، با ذكر خاطره اي از دوران نوجواني اش و مطالعه ي عاشقانه ي  خاطرات" برادران اميدوار" ، اولين جهانگردان ايراني كه با موتور و ماشين ،بسياري از مناطق جهان را ديده بودند ، از امير خاني در مورد سفرنامه هايي كه تا به امروز نوشته است پرسيد و اينكه چگونه به اين سبك رسيدي ؟

من به سبب عادت  هميشگي ، هر كجا كه مي رفتم ومي روم ، روزنگاري مي كنم . اين عادت ، عاملي شد كه به سراغ دسته بندي و مرتب كردن و نهايتا انتشار آنها بروم .آنچه كه سفرنامه هاي امروزي را با سفرنامه هاي قديمي نظير ناصر خسرو ، متمايز مي سازد همانا محتوي آنها و از همه مهمتر نوع نگاه نويسنده ي سفرنامه است . در سفرنامه هاي قديمي به لحاظ شرايط زماني ، نگارنده به شرح تمامي عوامل مانند: توصيف جغرافيايي ، مردم شناسي منطقه ، پوشش گياهي و.. مي پرداخت وحق هم اين بود ولي در سفرنامه هاي امروزي ، درج اينگونه داده ها ، به سبب راه هاي متنوع دستيابي به آنها از سوي مخاطبين ، روش سوخته اي به شمار مي رود. خواننده ي امروزي سفرنامه ها ، به دنبال نگاه نويسنده هستند . فراموش نكنيد كه يك نويسنده آبشخوري به غير از سفر كردن و نوشتن ندارد .

مثلا در سفري كه به امريكا رفته بودم ، كه قريب به يكسال هم طول كشيد و نگراني من از بابت ازدست رفتن زبانم مرا بار ديگر به وطن كشاند، من به سنت هميشه ي خودم خاطره نگاري مي كردم،در زمان بازگشت به مرور آنها پرداختم و تصميم به انتشار آن گرفتم . پس از مدتي نگارش به مسايلي برخوردم كه آنها جذبه ي بيشتر ي برايم پيدا كرد و مشغول نوشتن آنها شدم . ثمره ي اين نگارش ها ، كتابي شد به نام" نشت نشا "كه در آن به مسئله ي فرار مغزها و راه هاي بومي كردن توليد علم با توجه به برداشت هايم در طول اقامت در امريكا پرداختم .

روند ادامه ي نشست به نحوي بود كه هيچكس ميل به ترك جلسه نداشت و با همان آمار حاضرين دقايق آغازين به كار خود ادامه مي داد.

رضا اميرخاني نويسنده ي رمان هاي" ارميا "، "من او" و" بي وتن" ، در بين صحبت هايش بارها به نقش شعر و تاثير پذيري غيرمستقيم آثارش از آن اشاره كرد و تصريح كرد : هر زمان كه نوشته ام را خوب و دلنشين مي يابم ، مي فهمم كه اين مقبوليت اثر ، به سبب آن است كه  اثرم بوي شعر گرفته است.

وي نبود افراد مرجع ومقبول در عرصه ي معرفي و نقد آثار ادبي كشور را از مهمترين عوامل فاصله گرفتن مردم از مطالعه دانست و كاركرد رسانه ها در اين زمينه را تكراري و تهي از اعتبار دانست.

نويسنده ي ميهمان امشب ، به دنبال هويت بودن را در دنيا يي كه هر روزه براي ما هويتي جديد ساخته مي شود ، از وظايف اصلي هنرمندان در رشته هاي مختلف دانست و راه دستيابي آسان به هويت ملي را دوري جستن از مسايل و مشكلا ت رايج و انبساط نگرش در برخورد با مسايل پيراموني اعلام كرد.

در حاليكه عقربه ، ساعت 8:40 دقيقه را نشان مي داد، امير خاني همچنان گرم و پر حرارت به سخنانش ادامه مي داد كه :

داستان كوتاه نويسي كار من نيست و از تنها كارم در اين راه (  كتاب ناصر ارمني) اصلا رضايت ندارم .به نظر مي رسد كه داستان كوتاه نويسي ، مغز خاصي را مي طلبد  و من اين مهم را ندارم .

ذهن من براي داستان كوتاه ، تربيت نشده است . من در داستان بلند به دنبال حجم هستم ولي در داستان كوتاه اين حجم اصلا وجود ندارد.

آخرين نشست با هنرمندان ، با گرفتن عكس هاي گروهي ، نيمه گروهي و خصوصي به كار خود پايان داد و به خاطره ها پيوست .

قطار برنامه ي" افطار با هنرمندان" ، بالاخره در هشتمين ايستگاه خود و در آخرين روزهاي ماه رمضان86، با حضور نويسنده ي نام آشنا ، رضا اميرخاني در فرهنگسراي رسانه ، توقف كرد!

توقفي كه به نظر همگان كه اين نشست هارا از اولين جلسه تا به انتها آمده بودند و به جوانب آن دقت كرده بودند  به بارقه اي نو براي يك آغاز مجدد در بازشناسي وانگيزش دوباره در عالم هنر در شقوق گوناگون تبديل شد..

برخلاف هيجده شب پيش كه معمولا سروقت و يا زودتر خودم را به فرهنگسرا مي رساندم ، امشب ، زماني به سالن صرف افطار رسيدم كه همه در حال خودشان بودند و بود و نبود من برايشان بي تاثير بود. ميهمان اصلي ، رضا اميرخاني آمده بود و بر سر ميز افطار با دوستان قديمي خود به گفت و شنود مشغول بود . تقريبا زمان چنداني براي باز كردن افطارم نداشتم .افطار را خورده ، نخورده ، نيمه كاره رها كردم و با موجي كه در پيشاني اش اميرخاني روان بود ، همسو شدم .وارد سالن همايش كه شدم ، يكباره به ياد اولين شبي كه به اتفاق حجت الاسلام حجت كشفي خوشنويس وارد سالن شدم و با وسواس ، صندلي مناسبي را جهت ثبت گفته ها و وقايع پيراموني انتخاب كردم ، افتادم.

زمان در حال گذربود ، به سرعت مراسم به شكل و فرم واقعي ورسمي خود رسيد . ظاهرا هر وقت ،ميهمان جلسه از گروه جوانان باشد ، همه چيز هم بدون معطلي جفت و جور مي شود! جواد محقق به اتفاق اميرخاني به روي صحنه رفتند و مجري اين چنين آغاز كرد:

"اميرخاني ،فردي است كه خيلي ديرتر از خيلي ها شروع كرد ودر مقايسه با ديگران عرصه نويسندگي ، به سرعت پله هاي ترقي و اشتهار را طي كرد. اين توفيق را با نگاهي منصفانه به ميزان فروش كتاب هاي وي در سال هاي اخير در بازار كساد كتاب و كتابخواني  كشور ، مشاهده كرد.در اين مورد بهتر است يادآورشوم كه رمان" من او" ي ايشان اخيرا به چاپ چهاردهم رسيده است!

اميرخاني را مي توان از جنبه هاي ديگري نيز ، متفاوت و موفق دانست مثلاً : همانند آنتوان دوسنت اگزوپري خالق شازده كوچولو،  خلباني مي كند. پس از وقوع زلزله هاي رودبار و بم ، از اولين افرادي است كه بطور مستقل ، براي كمك به همنوعانش خودرا به منطقه مي رساند.با كاغذ و خودكار د ركارش سرو سري ندارد و تمام كارهايش رااز ا لف تا ي ، با رايانه اش انجام مي دهد ، در يك كلام ، نويسنده اي به تمام ديجيتال است . اگرچه رمان نويس مشهوري است ولي تحصيلات دانشگاهي اش را در رشته ي مهندسي مكانيك به اتمام رسانده است و در هيچ دوره و كلاس خاصي براي آشنايي با اصول نويسندگي شركت نكرده است . وي در حقيقت ، تحصيلات تكميلي خودرا در دانشگاه اجتماع پي گرفته است و حاصل آن علاوه بر داستان ، تحرير چندين سفرنامه ، تحقيق و پژوهش  است ."

اميرخاني كه تا به اينجا ، سربه زير و دست به سينه ، به سخنان  محقق گوش مي داد، لب به سخن گشود و گفت:

از تواضع و فروتني آقاي محقق سپاسگزارم و فكر مي كنم ايشان بيشتر در مورد من  شاگردنوازي  كردند تا معرفي من. بي ترديد ، كاري كه من در طول اين ايام به آن پرداخته ام دراصل يك تفريح شخصي بوده است و ديگر هيچ. به بيان ديگر ، من چند سالي از عمرم را به نويسندگي پرداخته ام  و زحمت خاصي هم تحمل نكرده ام و اين محبت مردم بوده است كه بيش از انرژي كه در اين راه صرف كرده ام ، شامل حال من و نوشته هايم شده است .به نظر من ، نويسندگي كار پيچيده اي نيست !

من در پايان هر كتابم ، به جاي آنكه در مورد كتاب بعدي ام فكر كنم ، به فكر شغلم هستم ، چون اعتقاد دارم كه هيچ تضميني نيست كه بنده تا آخر عمر بتوانم بنويسم و اغلب اوقات ، صبح كه از خواب بلند مي شوم ، به زماني مي انديشم كه صبح از خواب برخيزم و قلمم ديگر ننويسد!

شايد منصفانه ترين تعبير براي موفقيت من و امثال من ، اقبالي بوده است كه مردم نسبت به ادبيات داستاني نشان داده اند، در غير اين صورت بايد باور كنيد كه من همواره به دنبال ذوق خودم بوده ام تا چيز ديگر! شايد باور آن برا ي شما سخت و غير ممكن باشد ولي نيت من در همان حضورهاي داوطلبانه در مناطق زلزله زده ي رود با ر و بم ، نيز از نوع خيرخواهانه نبود ! بلكه براي من يك نوع تفريح تلقي مي شد.من از جوانان نسلي هستم كه به جاي رفتن به كيش و شمال و گپ با دوستان در آن فضا ها ، رفتن به روستاهاومناطق محروم و توزيع رايگان كتاب در بين مردم آنجا و اعزام به بم و رودبار ، را انتخاب كرديم و اين كارهارا تفريح مي دانيم .  راستش كار ديگري را بلد نيستيم!

سخنان بي پرده و صريح اميرخاني ، حاضران را شوكه كرده بود كه محقق با طرح اين سوال كه :

آيا به نظر شما كه در شمار نويسندگان موفق ايران هستيد ، نويسنده شدن به ويژه در عرصه ادبيات داستاني ، لزوما به گذراندن دوره هاي تخصصي نياز مند است ؟ و اگر نيست ، پس چگونه؟، حضار را بار ديگر به تم اصلي نشست باز گرداند.

اميرخاني پس از اندكي تامل ، گفت :

من در ابتدا به اين مسئله زياد فكر مي كردم كه چرا ما قلل مرتفع هنري ، كمتر در كشور مي بينم؟ واقعا چه اتفاقي افتاده است كه افراد و آثار شاخص ، تعدادشان قليل است ؟ در اين جستجو ها با پديده ي انجمن هاي ادبي و شاعرانه برخورد كردم ، و علت را در عدم تاثير گذاري هاو آموزش هاي آنها يافتم ! و اينكه آيا براستي اين انجمن ها ، مانع ظهور وبروز قلل مرتفع در عالم هنر بوده اند؟ با پي گيري هاي بعدي ، دريافتم كه افراد قله نشين ، از درون انجمن ها شكل نگرفته اند و كاركرد اين گونه انجمن ها ، بيشتر به شكل گيري هنر متوسط كشور موكول شده است كه البته نبايد فراموش كرد كه اين سطح هنر براي تغذيه ي رسانه هاي عمومي بسيار حياتي و نياز است . اما بايد قبول كرد كه ما نتوانسته ايم هنر عالي را پيدا كنيم و يا حداقل فاصله ي بين هنر متوسط و عالي را پر كنيم .

من با اين تفكر ، به سراغ انجمن هاي ادبي و اينگونه محافل براي دستيابي به شناخت حرفه اي دنياي نويسندگي نرفتم و تنها با تكيه بر مطالعه ي زياد و مستمر و حتي بدون شناخت از نويسنده ي آثار به نوشتن روي آوردم و همچنان هم بر اين عقيده هستم كه مطالعه ي وافرو بدون وقفه ، موثر ترين روش براي دستيابي به روح نويسندگي است .

امشب به روال سه شنبه هاي پيشين رمضان 86، ميهماني از اهل هنر در برنامه ي افطار با هنرمندان ، در ميان ماست و قرار است پس از صرف افطار با دوستداران ادبيات داستانويسي به بحث و گفتگو بنشيند. هشتمين و به عبارتي آخرين ميهمان اين نشست ، رضا اميرخاني 36 ساله  ، نويسنده ي موفق و متعهد معاصر ايران است .براي معرفي وي به سايتهاو كتابهاي گوناگوني سركشي كردم ، ولي دست آخر به درج كاملي از اطلاعاتي كه سايت ويكي پديا ، براي اميرخاني بسنده كردم و بعد از كمي اصلاحات زيبا شناسانه ، عينا آن را در اين پست قرار دادم.

رضا امیرخانی زاده سال 1352 در تهران، نويسنده ايرانی است. او اکنون رئیس هیات مدیره انجمن قلم ایران نیست.

رضا اميرخانی در دبیرستان علامه حلی تهران درس خوانده است. او دارای مدرک کارشناسی در رشته مکانیک همچنین دارای مدرک خلبانی شخصی است. مدتی سردبیری سایت لوح ارگان نويسندگان ادبيات پايداري را بر عهده داشت و در پاییز 84 از اين مقام استعفا داد. سايت ادبي لوح از محبوب ترین سايت هاي ادبي ايران در دهه هشتاد به شمار مي رود. سرلوحه هاي او كه جایگاه سرمقاله هاي مطبوعات را داشت، يكي از پر طرفدارترين و تاثيرگذارترين بخش هاي اين سايت به شمار مي رفت كه باعث عمده محبوبيت اين سايت اينترنتي شده بود.

•           نگاه متفاوت وي به داستان و داستانها و رمانهاي زيبايش باعث شد وي به عنوان يكي از آينده دار ترين نويسندگان ايران مطرح شود، چنان كه سيد مهدي شجاعي در يكي از مصاحبه هايش وي را به عنوان آينده دار ترين نويسنده كشور قلمداد كند.

اِرمیا نام اولین كتاب امیرخانی در سال 1374 است كه در آن به نقد دوران رياست جمهوری اكبر هاشمی رفسنجاني موسوم به دوران سازندگي پرداخته است. دومین اثر رضا امیرخانی رمان من او است كه در سال 1378 منتشر و برخی آن را بهترين كتاب اين نویسنده می‏دانند. ازبه سومین اثر اين نويسنده مي باشد كه در سال 1380 چاپ شد و در آن به بیان گوشه‌ای از سختی‌های ‌زندگی در دوران جنگ و بعد از آن پرداخته است. . داستان سیستان چهارمین كار رضا امیرخانی، سفرنامه‌ای است كه به حواشی مسافرت آيت الله سيد علی خامنه اي به استان سیستان و بلوچستان میپردازد.اين كتاب در سال 1382 منتشر شد. كتاب بعدي وي هم مقاله بلندي به نام نشت نشا است كه در سال 1384 چاپ شد و به ريشه يابي معضل فرار مغزها پرداخت. وي هم اكنون در حال نگارش رمان بعدي اش به نام بي وتن مي باشد. از وي در سال 1378 مجموعه اي از داستانها كوتاه به نام ناصر ارمني نيز به چاپ رسيده است.

•           کتاب اِرمیا برگزيده جشنواره آثار 20 سال دفاع مقدس و مورد تقدیر در اولین دوره جشنواره مهر و دومین جشنواره دفاع مقدس

•           کتاب من او كه در دومین جشنواره مهر مورد تقدیر قرار گرفته و یكی از سه كتاب برگزیده منتقدان مطبوعات و سه كتاب برگزیده سال 79

•           اِرمیا (رمان، سال 74)

•           ناصر ارمنی (مجموعه داستان، سال 78)

•           من او (رمان، سال 78)

•           ازبه (داستان بلند، سال 80)

•           داستان سیستان (سفرنامه، سال 82).

•           نشت نشا(مقاله بلند، سال 84)

•           بی وتن (در دست انتشار)

من او عنوان دومين رمان رضا اميرخاني است. اين كتاب براي اولين بار در سال 1378 و در حالي كه تنها 26 سال داشت منتشر شد. داستان اين مجموعه چه به لحاظ پرداخت شخصيتها و جه به لحاظ نوع نگارش و چه به لحاظ نوع روايت، داستاني متفاوت را براي خواننده رقم مي زند.

•           علي رغم اينكه داستان مجموعه بر مدار موضوعي كليشه اي يعني عشق پسر و دختري به يكديگر رقم مي خورد، اما خواننده هيچگاه در طول داستان احساس كسالت بار بودن يا تكراري بودن را در خود حس نمي كند. نگارش متفاوت كلمات و جمله ها، روايتي سيال ذهن و داستانهاي فرعي جذاب و جالب بيشتر روايتگر زندگي چند نسل از مردم در تهران است تا صرفا زندگي دو پسر و دختر يا خانواده آنها. شايد به همين خاطر است كه حتي سر سخت ترين منتقدان اين رمان در آن زمان هم نتوانستند از زيبايي نوع روايت داستان به سادگي عبور كنند.

•           اين كتاب را بايد مهمترين كتاب رضا اميرخاني تا كنون دانست. اين كتاب باعث كسب اعتباري قابل قبول براي وي شد، به طوري كه حتي برخي او را به عنوان يكي از آينده دار ترين نويسندگان آينده ايران معرفي كردند. اين امر حتي باعث شد كه در سالهاي بعد به عنوان رييس انجمن قلم ايران نيز انتخاب شود.

•           از ديد غالب دوستداران وي من او به عنوان بهترين اثر وي شناخته مي شود.

از وقتي كه شمار برنامه ي" كلمات روزه دار" از يك رقمي به رو رقمي رسيده است ، گذشت شب هاي "ستاره هاي سحري" و" افطار با هنرمندان" برايم دلتنگ آور شده و آرزو مي كنم كه اين امكان را داشتم كه پيچ عقب گرد روزگار را مي چرخاندم و به ساعات و روزهاي پيش از شروع مراسم بازمي گشتم و شاهد آن شور و حالي كه بر تمامي دست اندركاران حاكم بود و صبح و شب خودشان را نمي فهميدند و عاشقانه به امور مربوط به اجراي هر چه بهتر نشست ها ، دعوت ها، پذيرايي هاو ...فكر و عمل مي كردند، مي شدم.

با اين حس غالب ، وارد فرهنگسرا شدم كه امشب از همان در ورود ، سرو صدا بر قرار بود كه البته اين صداها هيچ ربطي به كلمات روزه دار نداشت و عوامل اجرايي فرهنگسرا مشغول برش و نجاري قسمت نگهباني بودند.

نخستين پرسش براي من ، مشخص شدن ميهمان امشب بود كه با ديدن پوستر اطلاع رساني كه همانند هر شب ، ميهمان يا ميهمانان همانشب را معرفي مي كرد ، پاسخم را گرفتم ".استاد جواد صادقي تهراني" از خوشنويسان نام آشناي ايران كه ، دعوت عاجلانه ي برگزاركنندگان را پذيرفته و جاي خالي يك همكار و دوست هم رشته ، حميد عجمي راپر كرده است .

صادقي 57 ساله ، پس از صرف افطار در كنار افرادي كه شنيدن سخنان استاد را به هر برنامه ي ديگر، ارجح دانسته بودند ، به اتفاق جواد محقق ، پلكان فرهنگسرا را طي كرد و خودرا به سالن اصلي نشست رساند. اين دومين خوشنويسي بود كه در مراسم افطار با هنرمندان شركت مي كرد، استاد كشفي ، اولين خطاطي بود كه در نخستين هفته ي كلمات روزه دار ، ميهمان جلسه بود. استاد صادقي ، همانند استاد كشفي ، دست خالي به ديدار مشتاقان نيامده بود وبا خودش ،سه اثر زيبا و چشم نوازش همراه كرده بود كه در طول نشست ، همگان حظ بصر ببرند و تلفيقي ماندگار از صداي استاد با سيماي جذاب اثر هنري شان در ذهن ها نقش ببندد.

جلسه با سوال هميشگي ، از خودتان برايمان بگوييد ؟ از جانب محقق آغاز شد ، صادقي هم چنين گفت:

در سال 1329 ، در تهران به دنيا آمدم و تحصيلات ابتدايي تا ديپلم خودم را در مدرسه اي در منطقه ي جنوب شهر به پايان بردم .در طول اين سالها ، پدرم نقش معلمي مرا در آموزش خط و نقاشي در مدرسه و خانه به عهده داشت .در سال 1355 ، به تشويق و هدايت يك همكار گرافيست براي ادامه ي تحصيل به انگلستان رفتم و در رشته ي گرافيك مشغول به تحصيل شدم . با پيروزي انقلاب اسلامي در سال 57 به ايران بازگشتم .آشنايي با انجمن خوشنويسان ايران و تلمذ استاد جواهري پور ،رفته رفته ، باعث دوري من از گرافيك شد و يكسره به خوشنويسي روي آوردم كه تا به امروز آن را ادامه داده ام .همزمان با اين دلبستگي به هنر خوشنويسي به عنوان مدرس درس خوشنويسي جذب دانشسراي تربيت معلم شدم كه همين امروز پس از سي سال خدمت ، حكم بازنشستگي ام را گرفتم.

جواد محقق براي ادامه ي برنامه ، علت عدم توفيق آموزش و پرورش در تعليم موثر هنر خوشنويسي را عليرغم تمامي سعي مسئولين را از صادقي سوال كرد؟

او با تكيه بر سالها تجربه ي آموزش و تماس با جوانان هنرجو  گفت:

بهترين راه به نظر من ، آموزش خط درشت با ضمايم آن مثل ليقه و .. لازم نيست و كافي است از سالهاي ابتدايي نگارش را با مداد و فرمول هاي ساده و كاربردي شروع كنند و مهم تر از آن اينكه اين آموزش به صورت مستمر و تا زمان ديپلم ادامه يابد.

استاد صادقي ، با اشاره به اينكه ابتدا بايد به اين پرسش اساسي كه علت بد نويسي چيست ؟ اين سوال را اگر بتوانيم به سادگي پاسخ دهيم ، مطمئن باشيد كه بيش از نصف راه را طي كرده ايم . به نظر من عامل اول بد خطي افراد ، اندازه ي حروف است كه در يك متن و در ارتباط با هم از همساني و هارموني لازم برخوردار نيستند و همين عامل كافي است كه زيبايي و چشمنوازي در متن نوشته شده ديده نشود. دومين نكته ي تاثير گذار در خوشنويسي ، عدم تراز كلمات بر روي خط كرسي است و به قول معروف عبارات داراي" ويو" يا موج هستند و چشم در زمان خواندن متن ، توازن خود را از دست مي دهد و خطوط را بهم ريخته مي بيند.

جواد محقق ، از استاد صادقي ، راز موفقيت در دستيابي به مدارج بالا در هنر خوشنويسي را پرسيد ؟ ايشان ، به عوامل شخصي تاكيد كرد و ادامه داد: اگر فردي خواهان پيشرفت در خط باشد ، بايد با تكيه بر اصول اوليه ، تمرين كند و در كنار آن به مشق نظري و مشاهده ي آثار اساتيد بپردازد و آنگاه كه به تفاوتي قابل درك از خط خودش رسيد ، آن تغييرات محسوس را با تداوم  و ممارست ارتقا دهد .

صادقي تهراني در جواب به اين پرسش يكي از حاضرين كه گفت: نقش حروف نگاري كامپيوتر در خوشنويسي امروز ايران را چگونه ارزيابي مي كنيد ؟ گفت :

به نظر من ، رواج و تنوع نرم افزارهاي نگارش رايانه اي با تمام توانايي هايش ، قابل احترام است ولي اگر منظور، خوشنويسي با رايانه باشد ، بايد بدانيد كه اين امر ، كار هر اپراتوري نيست و بايد كسي كه با اين نرم افزارها سروكاردارد ،به اصول خطاطي و سبك هاي آن تسلط كامل داشته باشد. مي بينيد كه صرف داشتن نرم افزار خوشنويسي يك خطاط به دنبال نخواهد داشت . بايد همين جا اضافه كنم كه روح خطاطي با قلم و دوات ، ليقه و مركب ، عجين است و الا نگارش زيبا به يمن رايانه و نرم افزار و چاپگر هاي رنگين نيز  به دست مي آيد.

در اين مرحله از نشست ، صادقي به پرسش يكي از خبرنگاران كه نظر و ي را در مورد آن حديث نبوي كه در آن  ارج و احترامي خاص  نسبت به خوشنويسي گذاشته شده است ، جويا شد؟ او در پاسخ گفت : من از ابتداي روي آوردنم  به خطاطي همواره اين حديث را مد نظر داشته و دارم و بارهانيز از آن بهره مند شده ام . جالب است بدانيد در دوران تدريس و آموزش خوشنويسي ، هميشه در تمامي دوره ها يك پروژه ي بسم اله با دانشجويانم داشته ام و جالب تر از آن اينكه ، در تمامي اين سالها، يكي ازاين طرح ها، مشابه هم نبوده و از شخصيتي واحد و مستقل برخوردار بوده است ، كه اين ، چيزي نيست به جز ، روحانيت حاكم بر اين عبارت بي مثال الهي .

در دقايق پاياني نشست ، صادقي به برگزاري بيش از12 نمايشگاه فردي و  مايل نبودن خويش به انتشار مجموعه اي از آثارش اشاره كرد و مشق كردن هاي ذوقي اش در زمينه ي" ناخن نويسي" را به دلمشغولي هاي سالهاي دور و نزديك خود ارجاع داد.